De vele blogs mogen duidelijk hebben gemaakt dat wij ons leven erg waarderen. Zeker van de natuur om ons heen kunnen wij uren genieten. Het voelt vaak dan ook dat we een onderdeel zijn van die natuur. En ja dat vindt de natuur ook. Aan de rechterkant van ons huis heeft een gigantisch wespen kolonie dan ook hun intrek genomen in onder ons dak. Nadat Shane ons eerst nog wees op het feit dat als het honeybees zijn we ze een nieuw onderkomen moeten geven, bleek het een zeer agressieve wesp te zijn, die vooral aangepakt moet worden.
Het blijkt dat dit soort elk voorjaar begint met een vrouwelijk wesp die vervolgens een nest bouwt, haar nakomelingen beginnen dan hard te bouwen aan het hele nest. In een paar maanden tijd bouwen ze dus dit bouwwerk. Dan in de herfst blijven een paar vrouwtjes over die zich verschuilen in de grond of verrotte boomstronk. De rest overlijd en dit lege nest is dus wat er dan overblijft.
Dit nest word het seizoen er na vaak gebruikt door vogels, aangezien het goed geisoleerd is. Nou ja, je snapt het al. De Bald-faced Hornet (Dolichovespula maculata) kan zijn dagen tellen als het aan ons ligt. Hij staat bekend om het feit dat hij erg agressief kan zijn en meerdere keren kan steken. Dus Benno, nee je mag het niet zelf proberen. We schrijven wel een check!.
“ik ben net even aan het eten, mag ik je zo terug bellen?” Na vier en een half jaar bloggen over de culturele verschillen in Amerika, merken we dat we verandert zijn. Amerikanen zijn zeer gastvrij en stellen mensen nooit teleur. Als je contact zoekt, dan kan altijd alles en ze zullen je nooit wegsturen. Als je belt dan zijn ze beschikbaar.
Een tijdje geleden las ik op een website de gekke Nederlandse cultuur trekjes, gezien vanuit buitenlanders die naar Nederland zijn verhuisd. We kennen allemaal het om 6 uur ‘s avonds eten, maar het feit dat je niet kan bellen tijdens het avondeten, tja dat is er inderdaad ook eentje. Ik lees hem voor en Benno moet er ook smakelijk om lachen. Ja dat is Nederlands.
En toen overkwam het ons weer eens. We belden met iemand die we al een tijdje niet hadden gesproken. “Kan ik je over een uur terugbellen, ik ben net aan het eten?” Nadat het gesprek was beeindigd proestten we beiden uit in het lachen. Een uur over het eten doen? Nooit gehoord van een magnetron?
We kijken elkaar aan en realiseren ons in een keer hoe verandert we zijn door 4,5 jaar niet in Nederland te wonen. Voor jouw informatie, wij eten ergens tussen 6 en 8 uur ‘s avonds, lunch is ergens tussen 12 en half 3 en ontbijt tussen 7 en 11 uur. Natuurlijk afhankelijk van de dag. En oh ja, als we net weg zouden gaan, dan melden we gewoon rustig dat we wat laat zijn, omdat we gebeld werden. Tijd is flexibel aan deze kant van de oceaan.
Leven in “New England” betekent ook dat ons menu weer gewijzigd kan worden. Nu we dicht bij de kust wonen is verse vis weer meer dan voldoende voorradig. En ook Benno kan dat waarderen. Hier is kreeft en krab een van de meest geliefde soorten en een broodje kreeften salade kunnen we beiden dan ook maar moeilijk passeren. Nu blijkt dat de prijs van de kreeft erg laag is en hoe verbazing wekkend het ook klint, de prijs kan omhoog gaan door jawel meer te eten. En dat was dan ook het verzoek van de visser in een nieuws filmpje.
Nu ben ik al vaker langs de bakken met kreeft gelopen. Bakken vol met levende kreeften staan in de supermarkt en je kiest er een uit en neemt hem mee. Dat sprak me nooit zo aan, maar ik dacht het laten stomen van een kreeft in de supermarkt en dan de kreeft mee naar huis nemen, dat moet ik toch aankunnen? Toen ik vol trots de kreeft aanwees in de winkel ging het nog goed. Het ging minder toen ik zag dat de levende kreeft in de stoomoven werd geschoven. Toen had ik heel erg hard willen weg rennen en de kreeft laten zwemmen in de dichtsbijzijnde waterplas. Maar ik vermande mijzelf. Ik kan dit!
De kreeft kwam uit de oven en werd in een zak gedaan. Trots kwam ik thuis en Benno reageerde niet echt. Toen ik de kreeft liet zien, zei hij:” het is een echte hele kreeft”. Ook hij bleek moeite te hebben met het opeten van wat je nog kan zien is een erg leuk dier. Ik probeerde nog uit te leggen dat deze kreeft toch een veel beter leven had gehad als die koe die gisteren op zijn bord lag, maar ook dat mocht niet baten. Uiteindelijk belande de kreeft op tafel en was ik mans genoeg om hem te ontleedde en om op te eten (hij was erg lekker), maar de volgende keer laten we het process van herkenbaar dier tot onherkenbaar wit goedje maar over aan een ander.
Ze noemen het “shower – weather” met dit weer kan je een douch blijven nemen. En ja ik heb maar besloten om het bij twee te laten. Een voor het slapen gaan en een in de ochtend. Een waterbed krijgt met dit weer in een keer een hele nieuwe betekenis. Het is al dagen niet beneden de 30 graden geweest. Dit is ongehoord voor New Hampshire en we vragen ons nu toch echt af waarom we geen airconditioner in ons huis hebben laten installeren. Gelukkig hebben we er wel een in de slaapkamer, maar ja die kan ook maar zoveel doen. En aangezien die dingen ook veel lawaai maken, is het ‘snachts ook niet echt handig.
Sinds we terug zijn van onze mini-vakantie naar de White Mountains heb ik het huis dan ook niet meer verlaten. De trip naar de brievenbus en ‘s avonds het aanzetten van de sproeiers is voor mij genoeg om te bedenken dat binnen zijn ook niet verkeerd is.
Spooky heeft haar eigen methode om de hitte golf te overleven. Stil blijven liggen onder een stoel op de veranda. Toen het kwik boven de veertig graden kwam (in de schaduw !), heb ik haar maar eens opgepakt en naar binnen gedragen. En dat beviel ook goed.
De vele blogs mogen duidelijk hebben gemaakt dat wij ons leven erg waarderen. Zeker van de natuur om ons heen kunnen wij uren genieten. Het voelt vaak dan ook dat we een onderdeel zijn van die natuur. En ja dat vindt de natuur ook. Aan de rechterkant van ons huis heeft een gigantisch wespen kolonie dan ook hun intrek genomen in onder ons dak. Nadat Shane ons eerst nog wees op het feit dat als het honeybees zijn we ze een nieuw onderkomen moeten geven, bleek het een zeer agressieve wesp te zijn, die vooral aangepakt moet worden.
