Benno & Mirjam in New Hampshire

Leven in “New England” betekent ook dat ons menu weer gewijzigd kan worden. Nu we dicht bij de kust wonen is verse vis weer meer dan voldoende voorradig. En ook Benno kan dat waarderen. Hier is kreeft en krab een van de meest geliefde soorten en een broodje kreeften salade kunnen we beiden dan ook maar moeilijk passeren. Nu blijkt dat de prijs van de kreeft erg laag is en hoe verbazing wekkend het ook klint, de prijs kan omhoog gaan door jawel meer te eten. En dat was dan ook het verzoek van de visser in een nieuws filmpje.

Nu ben ik al vaker langs de bakken met kreeft gelopen. Bakken vol met levende kreeften staan in de supermarkt en je kiest er een uit en neemt hem mee. Dat sprak me nooit zo aan, maar ik dacht het laten stomen van een kreeft in de supermarkt en dan de kreeft mee naar huis nemen, dat moet ik toch aankunnen? Toen ik vol trots de kreeft aanwees in de winkel ging het nog goed. Het ging minder toen ik zag dat de levende kreeft in de stoomoven werd geschoven. Toen had ik heel erg hard willen weg rennen en de kreeft laten zwemmen in de dichtsbijzijnde waterplas. Maar ik vermande mijzelf. Ik kan dit!

De kreeft kwam uit de oven en werd in een zak gedaan. Trots kwam ik thuis en Benno reageerde niet echt. Toen ik de kreeft liet zien, zei hij:” het is een echte hele kreeft”. Ook hij bleek moeite te hebben met het opeten van wat je nog kan zien is een erg leuk dier. Ik probeerde nog uit te leggen dat deze kreeft toch een veel beter leven had gehad als die koe die gisteren op zijn bord lag, maar ook dat mocht niet baten. Uiteindelijk belande de kreeft op tafel en was ik mans genoeg om hem te ontleedde en om op te eten (hij was erg lekker), maar de volgende keer laten we het process van herkenbaar dier tot onherkenbaar wit goedje maar over aan een ander.

Ze noemen het “shower – weather” met dit weer kan je een douch blijven nemen. En ja ik heb maar besloten om het bij twee te laten. Een voor het slapen gaan en een in de ochtend. Een waterbed krijgt met dit weer in een keer een hele nieuwe betekenis. Het is al dagen niet beneden de 30 graden geweest. Dit is ongehoord voor New Hampshire en we vragen ons nu toch echt af waarom we geen airconditioner in ons huis hebben laten installeren. Gelukkig hebben we er wel een in de slaapkamer, maar ja die kan ook maar zoveel doen. En aangezien die dingen ook veel lawaai maken, is het ‘snachts ook niet echt handig.

Sinds we terug zijn van onze mini-vakantie naar de White Mountains heb ik het huis dan ook niet meer verlaten. De trip naar de brievenbus en ‘s avonds het aanzetten van de sproeiers is voor mij genoeg om te bedenken dat binnen zijn ook niet verkeerd is.

Spooky heeft haar eigen methode om de hitte golf te overleven. Stil blijven liggen onder een stoel op de veranda. Toen het kwik boven de veertig graden kwam (in de schaduw !), heb ik haar maar eens opgepakt en naar binnen gedragen. En dat beviel ook goed.